Kendine Misafir Olmak


Ailemden uzakta okuduğum üniversite yıllarım, etrafı daha detaylı incelememe fırsat verdi.

Tatillerde baba evine ya da ablama gittiğimde; beklenildiği üzere benim istediğim yemekler yapılır, gönlüm hoş tutulmaya çalışılırdı. Hep -iyi ki- sonsuz teşekkür ederim ama ben; hep bu fikre karşı oldum.

Okulum bitti belli bir düzene geçtim, bu gelenek devam etmedi. Etmemeliydi zaten, aslında hiç olmamalıydı. Biz her günümüzü neden misafir olarak yaşamıyoruz. Neden uzaklaşınca değer biliyoruz, mesafeler girince yokluğunu anlıyoruz?

Aileme çok anlatmaya çalıştım bu durumu, sonra pes ettim. Çünkü bu bir bakış açısı ve aynı pencereden bakmak zorunda değiliz.

Ben her günümü kendime misafir olmakla geçiriyorum ki; zaten öyle değil miyiz?

Yarın kullanacağım kıyafetim, tabağım, odam, defterim vb. şeylerim hiç olmadı, bu gidişle de olmaz. Hepsi bugün için! Yaşıyorsam kullanabiliyorsam her an özel, heran çok değerli, çok kıymetli. Bunun tadını sonuna kadar çıkarırım 💃

Şimdi kendime nefis bir kahvaltı hazırladım oturdum yazıyorum, yüzümde muhteşem bir tebessümle 🤗 

"Hoşgeldiniz Hümeyra Hanım başka ne istersiniz?"

Yorumlar