Gönül Ağacı

"Arada bir gönül ağacını salla; salla ki çürük meyveler dökülsün."

Anıları da insanları da gereksiz biriktirdiğimiz zamanlar oluyor. Şu tutunma hissimizi az kenara bırakıp, biraz daha büyük resme odaklansak; belki çok başka olacak ilişkilerimiz.

Bilmem kaç yıldır beraberiz, kaç yıldır arkadaşız. Eeee ne yapalım? Sonra her yapılanı sindiriyoruz, bu yılların, bu yaşanmışlıkların hatırına...

Tamam yediğimiz kaba tükürmeyeli de o kap başımızdan aşağı geçiriliyorsa; sesimizde mi çıkmasın? 

Son zamanlar da böyle olaylar da sesim çıkmıyor cidden. En derin gerçekliği öğrendim. "Susmak!"

Beynimi, düşüncelerimi bir sallayıp, art niyet hissettiğim an uzaklaşıyorum. Belki de onun hayatın da çürük meyve benimdir. Kim bilir?
      

Yorumlar