Susmadıklarım.

Bugün yine insanlardan soğuyarak uyuyorum.Bitmeyen düzenleriniz içinde tek düzenli fikrim olmadığı için ötekileştiriliyorum.
Değersiz hissettiriliyorum.Çünkü yapılması gerekeni yapmıyorum,diretilene karşı çıkıyorum.İşime geldiği gibi davranmıyorum.Değerimi parayla ölçmeye kalkıyorsunuz,şerefinizin bile yetmeyeceğini söylüyorum.Siz değeri parayla ölçerken ayıp etmiyorsunuz da ben şerefinizle ölçünce ayıp etmiş oluyorum.Yine işinize geldiği gibi.
Ahlaksızlıklarınıza kılıf bulacak aklınız varsa,doğrunun yanında olacak kadar da fikriniz olmalı.Bir dilek hakkım olsaydı eğer,bu çağda yaşamak istemezdim.Her şeyin ucunun para ve bel altı muhabbete sardığı yerde ne işim olurdu! 

Yorumlar